درس و توصیه ای اخلاقی از محقق روضاتی | عبدالحسین طالعی

اشاره

محقق کتابشناس جلیل القدر مرحوم آیة الله سید محمد علی روضاتی از کتابشناسان بنام و بزرگی بود که نسل ما توفیق همزمانی ایشان را درک کرد.

البته آن فقید عالمی ذوفنون بود که عمری دراز به اهل تحقیق در رشته های مختلف کمک های شایان کرد و حق این است که  در حق ایشان تجلیل همراه با تحلیل و نقد و بررسی آراء و آثار، بیش از این انجام گیرد.

مرحوم روضاتی در طول حیات به هیچ مرکز و سازمانی اجازه نداد که مراسم نکوداشت برایش  برپا شود. و همه اصرارهای شاگردانشان - با تاکید بر این که چنین تجلیلی عنوان تملق و شخصیت پروری  ندارد بلکه جنبه  نشان دادن راه به نسل های جدید را دارد - نتیجه نمی داد. اما اکنون وقت آن است که در قالب جلسات بزرگداشت آن استاد کم نظیر، این راهنمایی به اهل تحقیق صورت گیرد.

مؤسسه کتابشناسی شیعه اخیرا در اقدامی شایسته پنجاه مقاله از محقق روضاتی  را تحت عنوان "در پرتو روضات" انتشار داده است. بخش ضمیمه کتاب، شامل  اسناد و تصاویری از ایشان است که بخشی از آنها برای نخستین بار منتشر می شود.

یکی از این اسناد، نامه علامه روضاتی به حجة الاسلام رضا مختاری در تاریخ 28 شعبان 1415 قمری (18 سال پیش) است که ضمن تشویق ایشان، آموزه ای اخلاقی  بسیار مهم در بر دارد، نکته ای که اهل تحقیق به آن نیاز مبرم دارند.

باز خوانیِ  این نکته را بهانه ای می کنیم تا یادی ـ گرچه مختصر ـ از این عالم بزرگ و ناشناخته کنیم. خداوند او را با موالینش اهل بیت نور محشور فرماید. آمین.

 

متن نامه علامه روضاتی چنین است:

بسم الله الرحمن الرحیم

حضور محترم جناب افضل الفضلاء المحققین و اکمل العلماء المتتبعین آقای مختاری بزرگوار متعنا الله بدوام بقائه الشریف

السلام علیکم و رحمة الله و برکاته و تحیاته

نامه گرامی مصحوب مجلد اول کتاب عظیم الشان غایة المراد، عز وصول ارزانی فرمود. از اینکه بر این دعاگو منت نهاده و چنین گنج شایگانی را ارزانی داشته اید مادام الحیوة دعاگو و سپاسگزارم.

شما در این تحقیق عظیم خواسته اید (یا نخواسته) همه مدعیان تتبع و تحقیق  را شرمسار کنید. هزاران هزار آفرین بر آن همت والای مردانه. آری چنین کنند بزرگان چو کرد باید کار.

من تنها چیزی که از شما می خواهم این است که مبادا چنین اعجاز مسیحایی  سر سوزنی چهره خلوص لِلّهی و فی سبیل اللهی شما را دست اندازد.

الجهاد! الجهاد! که آفت اِعجاب را به خود راه ندهید. فالله خیر حافظا و هو ارحم الراحمین.

مبادا توقع و انتظار تحسین و تکریم و تقدیر و شادباش و تقریظ داشته باشید. بلکه میدان دهید تا هر که هر چه می خواهد بگوید و بنویسد و نقد کند و ایراد بگیرد؛ اما دل را نگاه دارید که شما را ذره یی مکدر نکند.

من که به عمر خود چنین تحقیق شایسته همه جانبه ندیده ام و در حقیقت آنچه خوبان همه دارند در این اثر عظیم به تنهایی گرد آمده است. ما شاء الله و لا حول و لا قوة الا بالله.   

باز التماس می کنم که سر سوزنی مغرور نشوید. و این تاکید از آن بابت است  که هر کس باشد ـ الا من عصمه الله ـ از چنین اثر بزرگی دستخوش غرور می شود. اما آن غرور بزرگترین آفت است برای توفیقات بعدی و استمرار فیض الهی.

آفریدگارتان حافظ و ناصر و مؤید باد بجاه النبی و آله الامجاد علیهم السلام.

بی صبرانه چشم به راه مجلدات دیگر هم بعونه  و منّه و کرمه سیدنا و مولانا الاعز الاکرم حضرت آقای آقا سید ابوالحسن مدّ ظله العالی را سلام می رسانم و دعاگو هستم مع سائر الاعزة.

در این ایام و لیالی شریفه برای خود و مریضانمان ملتمس دعا می باشم، کما لا انساکم ان شاء الله. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

28 شهر شعبان المعظم 1415. دعاگو سید محمد علی روضاتی عفی عنه.

حضور مبارک علامه المعی حجة الاسلام مهدوی دامت برکاته سلام می رسانم و از الطاف دیرینه تشکر فراوان دارم. و مزید توفیقاتشان را صمیمانه خواستارم. مجله بسیار گرامی آینه پژوهش از اول مرتبا زیارت شده است مگر شماره اخیر ویژه نامه شیخ الطائفه انصاری که نرسید. انشاءالله قطع فیض نشود. و مجله شریفه بینات را مرحمت فرمایید. 

منبع:+